
ایران در میان کشورهای دارنده ذخایر نفت و گاز دنیا، به ترتیب در جایگاه دوم و سوم جهان قرار دارد. این میزان عظیم از ذخایر حاملهای انرژی سبب شده تا سهم فراوانی از سرمایهگذاریهای کشور به بخش اکتشاف، استخراج و بهرهبرداری از میادین نفت و گاز و نیز توسعه واحدهای پتروشیمی اختصاص یابد. این سرمایهگذاریها نیز عمدتا در جهت کسب دانش فنی، تامین تجهیزات و قطعات مورد نیاز و در نهایت ساخت و بهرهبرداری از واحدهای صنعتی مربوطه صورت میگیرد.
از میان انواع قطعاتی که در این صنایع مورد استفاده قرار میگیرند، میتوان به اتصالات رزوهدار اشاره کرد که در زمان راهاندازی پروژه، سفارش تولید آنها به تولیدکنندگان ارجاع داده میشود. از آنجا که این اتصالات مانند بسیاری دیگر از قطعات مورد استفاده در صنایع نفت و گاز در معرض فرسایش و خوردگی میباشند، عموما در بازدیدهای دورهای و براساس استانداردهای لازم مورد تعویض قرار میگیرند که این مسئله بیانگر تقاضای بالای این صنعت جهت خرید این قبیل قطعات است. اتصالات مورد استفاده شامل انواع پیچ، مهره، واشر، انکربولت، پین و ... بوده که عموما از جنس فولادهای ساده کربنی، فولادهای آلیاژی(کرم-مولیبدن) و فولادهای زنگنزن هستند و با پوششهایی نظیر گالوانیزه گرم، داکرومات و در برخی موارد PTFE یا کادمیم مورد استفاده قرار میگیرند. استانداردهایی که در انتخاب اتصالات فوق در صنایع نفت و گاز مدنظر قرار میگیرند شامل ISO, DIN, ANSI, ASTM و ... میباشند.